Benoît B. Mandelbrot jest osobą odpowiedzialną za zainteresowanie świata geometrią fraktalną. Dzięki jego pracy naszym oczom ukazały się twory, których używa się teraz w wielu dziedzinach nauki. Od medycyny aż po informatykę.

Ten wielki uczony urodził się 20 listopada 1924, w Warszawie. Jako dziecko został wprowadzony w świat matematyki przez jego wujów, ponieważ pochodził z bardzo naukowej rodziny.

 

Ojciec małego Benoita był kupcem a matka lekarzem. Jego rodzina przed wybuchem wojny w 1936 roku wyemigrowała do Francji. Od tej pory edukacją młodego Mandelbrota zajął się jego wuj, Szolem Mandelbrot. Pierwszą pracę zaczął w "Centrem national de la recherche scientifique” (jest to francuskie krajowe centrum badań naukowych) w Paryżu, a następnie na Uniwersytecie w Lille. W czasie wojny jego rodzina przeniosła się do Tulle w centralnej Francji. Wojna była bardzo ciężkim dla niego czasem. Z daleka od szkoły wielokrotnie bał się o swoje życie.

Następne okresy w jego życiu zapewniły mu niekonwencjonalne podejście do edukacji. Po studiach w Lionie, przenosi się na Politechnikę Ecole a wśród wykładowców ma samego Pola Lévy. Po zakończeniu studiów Mandelbrot wyjeżdża do Stanów Zjednoczonych na Kalifornijski Instytut Technologii, następnie przenosi się do Prinston i otrzymuje stypendium von Neumana.

W 1955 roku wraca do Francji i zaczyna prace w krajowym centrum nauki "Centrem national de la recherche scientifique", w międzyczasie swoich podróży, między Paryżem i Genewą poznaje i poślubia Aliette Kaga. Jego spotkanie z Europą jednak nie trwa długo i z powrotem wraca do USA, nieszczęśliwy z postawy francuskich matematyków i ich archaicznego podejścia do nauki.

Zaczyna prace dla IBM, (w 1957r) co pozwala mu na dostęp do najnowocześniejszych na owe czasy technologii i komputerów.

W czasie pracy dla IBM, Mandelbrot wraca do prac dwóch francuskich matematyków: Gastona Julii i Pierre'a Fatou, którzy badali zachowanie się iteracji pewnych funkcji zespolonych, wcześniej już poznanych. Jednak nowe podejście Mandelbrota do matematyki pozwala mu na inne patrzenie na te funkcje. Mandelbrot podczas pracy nad zbiorami Julii do obliczeń wykorzystał komputery i inaczej spojrzał na ich prace. Zastanawiał się jak będą wyglądać ich wizualizacje. Zastępował uzyskane wartości kolorami i w ten sposób otrzymał ich wizualizacje.

Przy pewnych ustalonych wartościach, Mandelbrot zauważył piękny wzór, który w różnych powiększeniach przedstawiał różne obrazy, jednak wszystkie one były samopodobne. Po raz pierwszy zauważa nazwany jego imieniem „Zbiór Mandelbrota”. Otrzymane rysunki miały fantastyczne kształty. Niezależnie od powiększenia ukazywały coraz to nowe szczegóły. Były to fraktale.

I tak jego dotychczasowa praca zmieniła swoją trajektorię, zaczął prace na uniwersytecie Yale, jednak nie przestawał pracować dla IBM. Podczas swej pracy zauważył związek fraktali z otaczającym go światem. Powstała słynna sentencja że, "chmury to nie kule...".

W swojej pracy osiągnął bardzo wiele, jest Honorowym Profesorem na wydziale matematycznym Uniwersytetu Yale oraz emerytowanym członkiem w centrum badań IBM. Jego książkę „The Fractal Geometry of Nature” z 1982 przetłumaczono na 12 języków. Wydał oprócz tego wiele książek i artykułów, oto niektóre: „Fractals and Scaling in Finance: Discontinuity, Concentration, Risk” z 1997, „Fractales, hasard et finance” z 1997, „Multifractals and 1/f Noise: Wild Self-Affinity in Physics” wydana 1999, „Gaussian Self-Affinity and Fractals: Globality, The Earth” 2002, „Chaos and Fractals: the Mandelbrot Set and Beyond".

Podczas wielu lat owocnej pracy wydał setki publikacji i napisał wiele książek. Jest laureatem wielu konkursów i nagród. m.in. Jest honorowym członkiem Amerykańskiej Akademii Nauki i Sztuki (American Academy of Arts and Sciences), oraz Narodowej Akademii Nauki (U.S. National Academy of Sciences), Amerykańskiego Towarzystwa Filozoficznego (American Philosophical Society). Laureat wielu nagród m.in. 1993 r Wolf Prize for Physics oraz 2003 Japońska Nagroda Nauki i Technologii (Japan Prize for Science and Technology).

Po dzień obecny jest jednym z najznakomitszych pracowników Uniwersytetu Yale oraz IBM.