Urodził się 27 sierpnia 1858 w Spinetta zmarł 20 kwietnia 1932 w Turynie, był jednym z najbardziej znanych włoskich matematyków Oprócz matematyki zajmował się także logiką. Od 1890 profesor matematyki na Uniwersytecie w Turynie, a w latach 1887-1901 w akademii wojskowej w Turynie.

Opracował stosowaną powszechnie aksjomatykę arytmetyki liczb naturalnych (tzw. arytmetyka Peano). Skonstruował przykład funkcji ciągłej przekształcającej odcinek domknięty na kwadrat domknięty, co jest sprzeczne z powszechną intuicją. Odwzorowanie to jest zwane krzywą Peano. Jest to krzywa wypełniajaca kwadrat.

Peano był twórcą międzynarodowego sztucznego języka Latina sine flexione, będącego uproszczoną formą łaciny, który opracował w latach 1903-1904. Działalność Peano przyczyniła się do powstania tzw. włoskiej szkoły matematycznej, która zajmowała się badaniami nad logiką matematyczną i analizą podstaw matematyki. Peano uważany był za prekursora teorii mnogości. Zajmował się także teorią klas.