Na koniec zaprezentowano specyficzny rodzaj podobieństwa, które nie spełnia cech samopodobieństwa. Mowa o samoafiniczności. Najprościej przedstawiono to na przykładzie diabelskich schodów.

Schody te można rozbić na 6 identycznych kawałków. Części nie są zmniejszane w obydwu kierunkach jednakowo. Więc obiekt ten nie jest samopodobny. Dla przekształcenia podobieństwa występującego w definicji samopodobieństwa te dwa czynniki powinny być takie same. Przekształcenie zwężające, pomniejszające w różnej skali w kierunku poziomym i pionowym jest szczególnym przypadkiem przekształcenia afinicznego. Obiekty, które są zbudowane z afinicznych kopii całości, nazywają się samoafiniczne. Innym przykładem obrazującym samoafiniczność jest drzewo pitagorejskie o podwójnie rozgałęziającym się pniu.

Na każdym z pni rozrasta się drzewo w sposób fraktalny. Wychodzące z pnia rozgałęzienia są samopodobne idąc w kierunku liści. Powiększone elementy są podobne do całości. Każda z gałęzi wychodzących jest samopodobna. Jednak koncentrując się na pniu, można stwierdzić, że nie jest on kopią całości. Całe drzewo pitagorejskie jest samoafiniczne.